جلد چهارم از تفسير كبير منهج الصادقين فى الزام المخالفين بسم اللَّه الرحمن الرحيم سورة الاعراف مكيست و از قتاده و ضحاك مرويست كه اين سوره مكى است الا قوله وَسْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي الى قوله بِما كانُوا يَفْسُقُونَ كه در مدينه نازل شده و عدد آيات آن دويست و شش است بعدد حجازى و كوفى و دويست و پنج نزد بصرى و شامى و اختلاف آن در پنج آيه است المص و بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ كوفىاند مُخْلِصِينَ لَه الدِّينَ بصرى و شامى ضعفا من النار و الحسنى على بنى اسرائيل حجازى و همهء آن آيات محكم است و در آن هيچ چيز منسوخ نيست و گفته‌اند مگر دو كلمه و آن يكى خُذِ الْعَفْوَ كه بآية الزكاة منسوخ است و ديگرى وَأَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ كه بآية القتال منسوخ شده ابى بن كعب از رسول صلَّى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه هر كه سورة الاعراف را قرائت كند حقتعالى ميان او و ابليس سترى پيدا كند و آدم شفيع او باشد در آخرت و عياشى باسناد خود از ابى بصير روايت كرده كه ابى عبد اللَّه ( ع ) فرمود كه هر كه سورة الاعراف را در هر ماه تلاوت كند روز قيامت از زمرهء الذين لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ باشد و اگر در هر جمعه بخواند حقتعالى در قيامت حساب او نكند و بعد از آن فرمود كه آيات اين سوره محكمند پس بايد كه ترك قرائت او نكند كه روز قيامت گواهى خواهد داد براى خود نزد حضرت بارى و ببايد دانست كه چون حقتعالى ختم سورة الانعام فرمود برحمت كه مشتملست بر احكام شرايع افتتاح اينسوره كرد به آنكه انزال كتابى كرده كه در آن معالم دين و حكم است و فرمود كه